നാട്ടുമാങ്ങകൾക്കെല്ലാം പുഴുകുത്തേറ്റിരിക്കുന്നു....യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ നടത്തത്തിനു ബലമില്ല .....അത് കൊണ്ട് തന്നെ ദൂരേക്ക് ദൂരേക്ക് കയറി പോകാം......പോക്കിരിത്തരത്തിനു കൂടുണ്ടാക്കി ഇളക്കിവിട്ട കുഞ്ചു വിനെ നോക്കി യപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം ഒരു ഭൂതത്തെ പോലെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു... മീശ ഒന്നുകൂടെ പിരിച്ചപ്പോ ഭൂതമാണ് കൂട്ട് എന്ന് ശെരിക്കും കരുതി .....കൊണ്ട് നിർത്തിയിരിക്കുന്നത് പുഴ ഉണ്ടാക്കി കൂട്ടിയ മണലിന്റെ പൊത്തിനുള്ളിലേക്കാണ്... ...അവൻ പോകുന്നത് ദൈവത്തോട് സംസാരിക്കാനെന്നാണ് പറഞ്ഞത് ........വല്യേ ഒരു മണൽ കൂമ്പാരം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അന്ധാളിപ്പ് ബാക്കി യാക്കി ജീവനുകളെ പറ്റി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ......ഈ സംസാരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് അവനിൽ തന്നെയാകുമെന്നു എനിക്കെന്തോ വെറുതെ തോന്നി....... അവൻ ഉണർന്നിരിക്കുന്ന സമയമാണിത് .......അവനു ജീവനുള്ള സമയം.......പറഞ്ഞു വരുന്നത് ...............................
ഒരു പിണക്കം കഴിഞ്ഞ് കണ് തുറന്നത് ജിപ്സിയായാർന്നു.... !!!!! ഒരേ നിമിഷം കള്ളി യായും,, അതെ നേരം വെളിച്ചം തേടണമെന്നും തവണയിലധികം നടോടിയായി ,,, എന്തിനെയൊക്കെയോ തേടി നടക്കണമെന്നും ജിപ്സി പറഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു .......പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വിണ്ട നിലങ്ങളെയും ,മിന്നൽ ചീളുകളെയും കടന്നു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോ മഴയിൽ അമ്മുകുട്ടിടെ വഞ്ചി മുറ്റം വിട്ടിറങ്ങുന്നു ............ ഭാരതപുഴ വർഷത്തിൽ രണ്ടു തവണ കടക്കാതെ,,,,, വർഷം നിറക്കുന്ന കിണറ്റിലെ വെള്ളം ഇറക്കാതെ ,,,, ഈ ഇരുട്ട് ഇറങ്ങി ദൈവങ്ങളെ കാണാതെ,,,,,ഞാനൊരു ജിപ്സിയാകുന്നതെങ്ങനെ????????? കണ്ണിന്റെ തടങ്ങളെല്ലാം വല്ലാതെ വന്നു വീർത്തിരിക്കുന്നു .....ഇന്നലെ കണ്ട സ്വപ്നം പിന്നെയും പിന്നെയും ഞെട്ടൽ തന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്ന പോലെ ... കാൽത്തള കെട്ടി വീർത്തു ...
Comments
Post a Comment